Zaburzenia mowy wynikające z uszkodzenia ośrodków i dróg unerwiających narządy mowy. Wskutek uszkodzeń – o różnym stopniu i rozległości – powstają zakłócenia w napięciu mięśni biorących udział w akcie mowy, co powoduje zaburzenia kontroli i koordynacji czynności tychże mięśni.

Zaburzenia te dotyczą mowy m.in. osób z mózgowym porażeniem dziecięcym, osób ze stwardnieniem rozsianym czy chorobą Parkinsona.